หลงรักแม่แตง
ตอนเป็นวัยรุ่นเคยแอบชอบรุ่นพี่คนนึงชื่อแตง เธอเป็นนางพยาบาลครับ วาจาสุภาพ ใจเย็น กิริยาอ่อนโยน หน้าตาธรรมดาแต่ยิ้มหวาน ลายมือสวย แต่ก็ได้แค่แอบเก็บความชอบนี้ไว้ในใจ รู้ว่าความชอบนี้เป็นเพียงความประทับใจในบุคลิกพี่คนนี้เฉยๆ
พอมาทำกาแฟก็ได้รู้จักแตงอีก แต่คราวนี้เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ได้รู้จักกับเกษตรกรคนหนึ่งในอำเภอนี้ที่มีความตั้งใจทำกาแฟอย่างดี เพื่อให้สามารถส่งเสียลูกๆ ที่กำลังเรียนหนังสือได้ เราก็ได้เริ่มต้นสานความสัมพันธ์นี้ต่อกัน และหวังว่าความสัมพันธ์นี้จะยืนยาวและมีสุขภาพดี
เริ่มต้นด้วยการไปดูไร่กาแฟก่อน ไร่นี้ก็เหมือนอีกหลายๆ ไร่ที่เป็นแปลงเก่า มีต้นไม้สูงคอยบังร่ม มีกาแฟหลากหลายสายพันธุ์ หยิบจีพีเอสขึ้นมาดูความสูงอ่านค่าได้ประมาณพันหนึ่งขึ้นไป แถวนี้ดูเหมือนต้นไม้จะสมบูรณ์กว่าทางฝั่งห้วยห้อมนะ
สิ่งที่เราพยายามเน้นกับเกษตรกรคือเรื่องการเก็บเกี่ยวและการจัดการหลังการเก็บเกี่ยว ถ้าเขาเก็บเฉพาะเม็ดกาแฟที่สุกจัดจริงๆ เขาจะสูญเสียน้อยลง เพราะเขาจะเก็บซ้ำได้อีกเรื่อยๆ เมื่อเก็บมาแล้วให้รีบลอยน้ำ เมื่อเอาเม็ดเบาออก โม่เปลือก ล้างและหมักทันที โดยต้องเปลี่ยนน้ำหมักทุก 24 ชั่วโมง สุดท้ายเมื่อหมักได้ที่จนเมือกหลุดหมดแล้วให้แช่น้ำสะอาดอีกคืนหนึ่ง ก่อนนำขึ้นตากแดดให้แห้งสนิทจริงๆ
สิ่งที่ทำให้เราสบายใจคือ แม้ว่าการทำตามคำขอร้องของเราจะเพิ่มงานให้เขาอีกเยอะ แต่เกษตรกรก็เต็มใจทำเพื่อจะได้กาแฟคุณภาพดีขึ้น และเรายืนยันด้วยการกระทำของเราว่า เรายินดีจ่ายแพงกว่าเพื่อกาแฟคุณภาพดีจริงๆ และเราไม่ลังเลที่จะส่งคืนกาแฟคุณภาพไม่ดี ถ้าข้อตกลงตรงนี้เป็นที่ชอบด้วยกันทั้งสองฝ่าย ความสัมพันธ์นี้ก็จะยืนยาวงอกงามเหมือนต้นกาแฟลิเบอริก้าต้นนี้
หวังว่าคราวนี้ความประทับใจที่มีให้แตงจะคงอยู่ตลอดไปเหมือนที่ยังประทับใจพี่สาวที่ชื่อแตง
ตั้งแต่วันนั้นผมผ่านไปมา
ไม่เคยมองหน้าแม่ค้าคนไหน
เพราะเบื่อรอยยิ้มที่มองไม่อิ่มหัวใจ
ล้วนแต่แตงเถาตาย
เจ้าของเธอมี.........
อยากรู้ว่าเกษตรกรเองเขา appreciate กาแฟ เองด้วยหรือไม่? ดีใจที่เห็นเกษตรทุ่มเทเรื่องคุณภาพ แต่ในขณะเดียวกันก็อยากเห็นเขาภูมิใจกับผลิตภัณฑ์ของเขา และไม่ได้แค่คิดว่า "ไอ้คนกรุงเทพฯ คนนี้เรื่องมากจริงๆ"
อยากเห็นการชิมกาแฟกับเกษตรกรจัง (เพราะวันก่อนไปเจอหนังสือของ Jamie Oliver เดี๋ยวนี้เขาปลูกพืชผักกินเองแล้วครับ มีเอาไก่มาเลี้ยงด้วย แล้วมี Heston Blumenthal อีกคนที่ชอบไปเที่ยวยุโรปเพื่อ source วัตถุดิบดีๆ เห็นนั่งคุยไปชิมไปบ่นไป กับชาวนาเหมือนเข้าใจกันดีมากๆ)
ส่วนใหญ่เกษตรกรไทยปลูกอย่างเดียวครับ เข้าตำราคนกินไม่ได้ปลูก คนปลูกไม่ได้กิน ราคาผลผลิตห่างกับที่แปรรูปแล้วเป็นร้อยเท่า
การชิมกาแฟกับเกษตรกรมีมาได้สักพักแล้วครับที่ต่างประเทศ โดย roasters ชั้นนำอย่างพวก stumptown หรือ zoka เพื่อให้เขาเข้าใจว่าการจัดการที่ดีนั้นทำให้กาแฟรสชาติดีขึ้น ก็คิดว่าอยากทำเหมือนกันครับ อาจจะเริ่มที่แม่แตงก่อนเลยก็ได้นะเนี่ย
เริ่มเรื่องซะหวานเชีขว นึกว่ามันนี้จะเปลี่ยนแนวซะแล้ว
หวังว่าที่นี้จะเป็นอีกแหล่งที่ผลิตสารกาแฟดีๆของไทยนะครับ
ปล.มีลิเบอริก้าด้วย
หน้าwebใหม่สวยถูกใจผมมาก ข้อความโปรยน่าติดตาม แถมแฝงไว้ซึ่งวิชาการแบบนี้แหละซู้ดหยอด ขอเป็นกำลังใจให้พัฒนาไปเรื่อยๆ แต่แค่นี้
ก็โอเคสำหรับผมแล้ว จะเป็นแฟนคอยติดตามไปเรื่อยๆคร๊าบ