ตีซี้ ... ตอน "น้องน้ำ"
เดี๋ยวนี้จะเปิดร้านกาแฟสักร้านมันยากเย็นจริงๆ นะครับ โดยเฉพาะร้านกาแฟขนาดกลางขึ้นไป จับกลุ่มลูกค้าเงินเดือนหมื่นกว่าถึงสองหมื่นขึ้นไป เพราะมีร้านกาแฟเปิดกันเยอะ และทำเลก็หายาก ถ้าใครคิดอยากมีร้านกาแฟสไตล์แบบนี้ในกรุงเทพฯ ก็ต้องระมัดระวังให้ดีครับ
ผมมีเพื่อนสมัยเด็กๆ ที่อยากมีรายได้เสริม เลยตกลงหุ้นกันเปิดร้านกาแฟ แต่ก็คิดว่าตลาดค่อนข้างเหลือจำกัดแล้ว และด้วยเงินทุนที่ไม่มาก จึงไม่สามารถไปประมูลที่ดีๆ แพงๆ ได้ เลยต้องพินิจพิจารณากันนานหน่อย จนไปได้ที่ตรงใต้สถานีรถไฟฟ้าพระโขนง หลังจากดูจนแน่ใจว่าทำเลพอไปได้ เลยลงมือทำ แต่ไม่กล้าทำเป็นร้านกาแฟเดี่ยวๆ เพราะใกล้ๆ กันมีร้านกาแฟอยู่แล้ว และคิดว่าขายไอศกรีมน่าจะง่ายกว่า เลยเปิดเป็นร้านไอศกรีมเจลาโต้ มีไอศกรีมให้เลือกถึง 18 รส มีชาสไตล์ฝรั่งให้เลือกถึง 10 ชนิด มีกาแฟ single origins จาก 8 ประเทศ ลูกค้าสามารถเลือกว่าจะชงด้วยเคมเม็กซ์หรือเพรสพอท มีเอสเพรสโซบาร์ที่ลงเครื่องสองหัวรุ่น Replica ของ VBM และใช้เบลนด์ Timeless ที่เบลนด์จากบราซิล เอลซัลวาดอร์ สุมาตรา และเอธิโอเปีย
ตอนนี้ร้านใกล้จะเสร็จแล้ว เอาเครื่องไปวางแล้ว บาริสต้าก็อัญเชิญลงมาแล้ว หลายอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง จนเมื่อได้ชิมน้ำที่ออกจากเครื่องกรอง Everpure ที่เอามาติดตั้ง โอ้... ให้ตายเหอะ
ผมมีเพื่อนสมัยเด็กๆ ที่อยากมีรายได้เสริม เลยตกลงหุ้นกันเปิดร้านกาแฟ แต่ก็คิดว่าตลาดค่อนข้างเหลือจำกัดแล้ว และด้วยเงินทุนที่ไม่มาก จึงไม่สามารถไปประมูลที่ดีๆ แพงๆ ได้ เลยต้องพินิจพิจารณากันนานหน่อย จนไปได้ที่ตรงใต้สถานีรถไฟฟ้าพระโขนง หลังจากดูจนแน่ใจว่าทำเลพอไปได้ เลยลงมือทำ แต่ไม่กล้าทำเป็นร้านกาแฟเดี่ยวๆ เพราะใกล้ๆ กันมีร้านกาแฟอยู่แล้ว และคิดว่าขายไอศกรีมน่าจะง่ายกว่า เลยเปิดเป็นร้านไอศกรีมเจลาโต้ มีไอศกรีมให้เลือกถึง 18 รส มีชาสไตล์ฝรั่งให้เลือกถึง 10 ชนิด มีกาแฟ single origins จาก 8 ประเทศ ลูกค้าสามารถเลือกว่าจะชงด้วยเคมเม็กซ์หรือเพรสพอท มีเอสเพรสโซบาร์ที่ลงเครื่องสองหัวรุ่น Replica ของ VBM และใช้เบลนด์ Timeless ที่เบลนด์จากบราซิล เอลซัลวาดอร์ สุมาตรา และเอธิโอเปีย
ตอนนี้ร้านใกล้จะเสร็จแล้ว เอาเครื่องไปวางแล้ว บาริสต้าก็อัญเชิญลงมาแล้ว หลายอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง จนเมื่อได้ชิมน้ำที่ออกจากเครื่องกรอง Everpure ที่เอามาติดตั้ง โอ้... ให้ตายเหอะ
ปกติที่ออฟฟิศผมจะใช้น้ำสองแบบ นั่นคือใช้น้ำถังสปริงเคิล ที่เลือกสปริงเคิลเพราะชอบน้องฟ้าที่เป็นพรีเซนเตอร์ ส่วนอีกแบบนึงคือน้ำที่ออกจากเครื่องกรองสามชนิด นั่นคือ กรองตะกอน กรองกลิ่น และกรองความกระด้าง เวลาทำคัปปิ้งก็จะใช้น้ำจากเครื่องกรองนี้ รวมถึงเครื่องชงเอสเพรสโซตัวใหญ่ในร้านด้วย ส่วนสปริงเคิลนี่เอาไว้ใช้กับ VBM Domobar Super เพื่อทดสอบดูว่าเวลาลูกค้าใช้กาแฟเรากับ set up อย่างนี้แล้วกาแฟรสชาติเปลี่ยนไปแค่ไหน
ปัญหาก็คือเบลนด์ timeless ที่ผมทดสอบที่ออฟฟิศ พอเอาไปชงที่ร้านพระโขนงถึงกับตกใจ ปกติจะเป็นเบลนด์ที่หวานมาก บอดี้ดี แอซิดิตี้นุ่มๆ ปิดท้าย กลับกลายเป็นแอซิดิตี้มาก่อน หวานน้อยลง บอดี้ยังเยอะอยู่แต่กระด้างมากขึ้น กลิ่นเพี้ยนไปนิดหน่อย ผมลองชิมน้ำเปล่าที่ออกจากเครื่องกรองดู ปรากฎว่ารสชาติก็แปลกๆ ไม่เหมือนน้ำที่เคยดื่มเป็นปกติ ผมเชื่อว่าเครื่องกรองระดับ Everpure แล้ว คงไม่น่าเสีย แต่เพื่อความสบายใจเลยต้องเรียกช่างเข้ามาเช็คดูและเก็บตัวอย่างน้ำไปทดสอบที่ห้องแลบของเขา ถ้าน้ำประปาที่เข้ามามีปัญหา คงต้องหาทางแก้กันใหม่ครับ
เอาเป็นว่าร้านมีกำหนดเปิดวันศุกร์นี้ครับ หลายอย่างยังไม่ลงตัวเพราะเป็นร้านแรกที่ทำเป็นเรื่องเป็นราวจริงๆ และทำแบบประหยัดงบ มัณฑนากรทิ้งงาน ลุยกันเองทั้งที่มีงานประจำ มันเลยออกมากั๊กๆ แบบนี้ละครับ ของแบบนี้ไม่เคยทำเองก็ไม่รู้ ยังดีที่ได้ตาโป๊ะเด็กถาปัดจุฬากับเพื่อน รวมถึงคุณพีชสถาปนิกเออรี่รีไทร์ มาช่วยแนะนำ ขยับนู่นขยับนี่ เลยทำให้หลายอย่างลงตัวขึ้น ใครผ่านมาแถวสถานีรถไฟฟ้าพระโขนงก็แวะเข้ามาเยี่ยมเยียนทักทายได้นะครับ มีอะไรแนะนำติชมก็จะได้รับไอศกรีมหนึ่งลูกหรือเอสเพรสโซหนึ่งถ้วยแทนคำขอบคุณครับ
ปัญหาก็คือเบลนด์ timeless ที่ผมทดสอบที่ออฟฟิศ พอเอาไปชงที่ร้านพระโขนงถึงกับตกใจ ปกติจะเป็นเบลนด์ที่หวานมาก บอดี้ดี แอซิดิตี้นุ่มๆ ปิดท้าย กลับกลายเป็นแอซิดิตี้มาก่อน หวานน้อยลง บอดี้ยังเยอะอยู่แต่กระด้างมากขึ้น กลิ่นเพี้ยนไปนิดหน่อย ผมลองชิมน้ำเปล่าที่ออกจากเครื่องกรองดู ปรากฎว่ารสชาติก็แปลกๆ ไม่เหมือนน้ำที่เคยดื่มเป็นปกติ ผมเชื่อว่าเครื่องกรองระดับ Everpure แล้ว คงไม่น่าเสีย แต่เพื่อความสบายใจเลยต้องเรียกช่างเข้ามาเช็คดูและเก็บตัวอย่างน้ำไปทดสอบที่ห้องแลบของเขา ถ้าน้ำประปาที่เข้ามามีปัญหา คงต้องหาทางแก้กันใหม่ครับ
เอาเป็นว่าร้านมีกำหนดเปิดวันศุกร์นี้ครับ หลายอย่างยังไม่ลงตัวเพราะเป็นร้านแรกที่ทำเป็นเรื่องเป็นราวจริงๆ และทำแบบประหยัดงบ มัณฑนากรทิ้งงาน ลุยกันเองทั้งที่มีงานประจำ มันเลยออกมากั๊กๆ แบบนี้ละครับ ของแบบนี้ไม่เคยทำเองก็ไม่รู้ ยังดีที่ได้ตาโป๊ะเด็กถาปัดจุฬากับเพื่อน รวมถึงคุณพีชสถาปนิกเออรี่รีไทร์ มาช่วยแนะนำ ขยับนู่นขยับนี่ เลยทำให้หลายอย่างลงตัวขึ้น ใครผ่านมาแถวสถานีรถไฟฟ้าพระโขนงก็แวะเข้ามาเยี่ยมเยียนทักทายได้นะครับ มีอะไรแนะนำติชมก็จะได้รับไอศกรีมหนึ่งลูกหรือเอสเพรสโซหนึ่งถ้วยแทนคำขอบคุณครับ
ยินดีด้วยครับ ว่าจะแวะไปจิบไวน์แถวซอย 24 อยู่พอดีและอาจจะเลยขึ้นไปลอง Timeless อีกครั้ง ว่าแต่สาขาใหม่นี่มี Gin Tonic ไว้ตบหลังกาแฟอ่ะเปล่า อิอิ
ถ้าเครื่องชงระดับนี้เรียกว่ากั๊กเงิน แล้วร้านทั่วไปจะว่าไงล่ะครับเนี่ยยยยย
15-18 อยู่ กทม. พอดี ได้ไปเยี่ยมชม+ชิม กาแฟตาโป๊ะ แน่นอนคร้าบบบ
ปล.ร้านอยู่ลึกหรือเปล่าครับ ถ้ามีแผนที่ก็จะดีมากเลย
ถ้ามีโอกาสไปจะชิมให้ครบ เลยครับ
ที่ว่ากั๊กก็เพราะไม่มีเงินล้านให้ตกแต่งครับ อยากทำสวยๆ อย่างร้านพี่ดมบ้างแต่ไม่มีตังค์ ดีไซน์ร้านก็มีคอนเซปท์ แต่พอลงมือตกแต่งจริงๆ มันแพง เลยทำได้แค่นี้ครับ ส่วนเรื่องกาแฟนี่กั๊กไม่ได้อยู่แล้วครับ ปรัชญาของผมคือ ผมต้องดื่มกาแฟที่ร้านได้ จึงจะเสิร์ฟให้ลูกค้าได้ครับ ดังนั้นต้องเอาของดีมาลง แต่อย่างไอติมนี่ก็ไม่ได้ลงตู้แพงๆ ราคาสองสามแสนครับ อันนี้รู้เท่าไม่ถึงการณ์ มัวแต่ดูเรื่องความเย็นและราคาถูก ไม่ได้เห็นตัวเป็นๆ เลยไม่ค่อยสวยครับ
อยากไปดื่มๆๆ จังเลยครับ แล้วก็ลองไอศกรีมเจลาโต้ด้วยนะคร้าบบผม
ขับผ่านเมื่อวานเย็น เห็นนั่งหมดแรงกันอยู่หน้าร้าน 3-4 คน เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้ว่าเป็นวันสุกดิบ เ็ป็นกำลังใจให้และขอให้ประสบความสำเร็จครับ
ผมลองเอา blend ที่ซื้อที่ร้าน sweet guilt ไปลองที่บ้าน ก็ออกมาได้ acidity จัดมากครับ (นำ้ใช้จากเครื่องกรอง amway) ต้องบดละเอียดจนแทบโยกเครื่องไม่ลงถึงจะกำจัด acidity ได้ พอลองเปลี่ยนมาใช้น้ำสปริงเคิลบ้างรสชาติ
เปลี่ยนไปคนละเรื่องครับ หวานกรุ่นๆ acidity น้อยครับ บ้านผมอยู่ไม่ห่างจากร้านเท่าไรน้ำประปาน่าจะเหมือนๆกับ
ที่ร้านครับ
ขอบคุณครับพี่อารี สงสัยที่เห็นนั่งอยู่หน้าร้านคงเป็นคนงานครับ พวกผมนั่งหมดแรงอยู่ในร้านครับ ดึกมาหลายคืนติดๆ กัน