May 2008 Archives

นั่งอ่านคู่มือเครื่องคั่วตัวใหม่มาสองวันแล้ว กำลังเตรียมพร้อมว่าพอเจ้าปีศาจแดงดำมาถึงจะได้มีบ้านสบายๆ อยู่ แล้ววันนี้ทางโปรตุเกสก็ส่งภาพที่ทำให้หัวใจคับพอง

ส่วนตัวผมชอบหน้าตาเจ้าเครื่อง VBM เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว โดยเฉพาะตรงหัวกรุ๊ป E61 ที่แวววาว หน้าตาโบราณหน่อย และคันโยกที่คอยโยกขึ้นโยกลงเพื่อชงกาแฟ หลังจากได้ข่าวว่ามีผู้ผลิตเครื่องชงกาแฟหลายยี่ห้อในอิตาลีที่เริ่มทำเครื่องแยกบอยเลอร์ออกมา เช่นรุ่น top ของ Brasillia หรือ La Cimbali ผมก็เลยคอยติดตามข่าวว่าเมื่อไหร่จะมีเครื่องจาก VBM บ้าง แล้วในที่สุดก็ปรากฎโฉม

หลังจากได้รับโทรศัพท์ประหลาดกวนใจ ตลอดจนอีเมล์จากต่างประเทศขอให้แก้ไขหน้า "ที่นี่มีดัลลาคอร์เต้ขาย" เพราะมีข้อความรำคาญใจให้บริษัทใหญ่ต้องพิโรธ ผมจึงใช้วันอาทิตย์ที่อารมณ์ดีเป็นพิเศษวันนี้เขียนใหม่เป็นภาษาอังกฤษ พร้อมเปิดอินเตอร์เน็ตฟังไฮด์ปาร์คต่อต้านการแก้ไขรัฐธรรมนูญไปด้วย ภาษาอาจไม่สละสลวย เป็น broken English บ้างเพราะไม่ใช่ภาษาแม่ เหตุที่เขียนไม่ใช่เพราะเกรงอิทธิพลใดๆ แต่เพราะได้รับปากกับทางเมืองนอกว่าจะเขียนให้ใหม่ไว้ตั้งนานแล้ว จะได้ทำมาค้าขายกันอย่างสบายใจกันต่อไป ส่วนอีกเหตุผลนึงที่เขียนก็เพราะเบื่อครับ เบื่ออาการมาเฟีย วางก้าม แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในเชิงธุรกิจ ผมมันแค่คนใส่รองเท้าแตะที่รักกาแฟคนหนึ่ง ถ้ามีอะไรมากวนใจ ทำให้กินกาแฟไม่อร่อย ก็อยากจะจัดการให้มันแล้วๆ กันไป

ตามกฏของมาสโลว์ คนเราต้องการแสวงหาบางอย่าง สำหรับผมคิดว่าสำคัญที่สุดคือเรื่องของ esteem ครับ อยากได้รับคำชมจากลูกค้า รู้สึกว่าเป็นความสำเร็จ ทั้งๆ ที่เรื่อง safety ยังไม่ได้เลย ในขณะเดียวกันต้องมี self-actualization อย่างมาก ยอมรับคำติชมของลูกค้า และประเมินคุณค่าบนพื้นฐานของความจริงได้โดยปราศจากอคติ

เพื่อนๆ ละครับ???

หลังจา่กปล่อยให้คอมเม้นต์กันมันส์หยดอยู่อาทิตย์นึง ได้เวลาเขียนต่อเรื่องอินดี้วีเอสเชนคาเฟ่อีกครั้งครับ ผมพยายามนั่งคิดอยู่นานว่าอินดี้มีความเด่นกว่าเชนตรงไหน คิดถึงสิ่งที่ทำให้อินดี้แตกต่างที่เชนไม่มี สุดท้ายก็ได้แรงบันดาลใจจาก pantip อีกน่ะแหละ

ความโดดเด่นของอินดี้ที่ชัดเจนมันก็บอกอยู่แล้วที่ชื่อ คือมันไม่ต้องเลียนแบบใคร ไม่ต้องถูกตีกรอบด้วย global concept ที่ส่งมาจากอเมริกาและเหมือนกันทั่วโลก

ช่วงนี้ของดเรื่องสมการไว้สักพักนะครับ สมาธิไม่นิ่ง คิดไม่ออกว่าจะเขียนอะไร แต่ระหว่างคั่วกาแฟอยู่เมื่อเช้าก็
เผอิญคิดถึงกระทู้ในเว็บ pantip เกี่ยวกับร้านกาแฟอินดี้ มานั่งคิดว่าทำไมเมืองไทยร้านกาแฟอินดี้จึงเสียเปรียบร้านเชนใหญ่ๆ หรือแฟรนไชส์จากเมืองนอก

ผมคิดว่ามีสาเหตุหลักอยู่สามสี่ประการ

ถ้าไม่นับเรื่องเปิดร้านใหม่ที่ทำให้ชีวิตมีความสุขไปวันๆ ธุรกิจกาแฟของผมช่วงนี้ค่อนข้างน่ารำคาญ มีเรื่องปัญญาอ่อนจากการกระทำของคนงี่เง่าคอยกวนใจเป็นระยะ ดีที่ว่าความสุขของผมไม่ได้อยู่ที่ความร่ำรวยมหาศาล หรือที่ว่าธุรกิจต้องขยายอาณาเขตไปได้ทั่วภาคพื้นเอเชียอาคเนย์ ความสุขของผมอยู่ตรงที่เวลายืนอยู่หน้าเครื่องชงเอสเพรสโซ มองชอทที่ไหลออกมาเหนียวนิ่งเหมือนน้ำผึ้ง และยืนจิบกาแฟ timeless คุยกับบาริสต้าคู่ใจ

ความสุขที่ว่าเกิดขึ้นเพราะเราคั่วกาแฟดีๆ และเบลนด์กาแฟดีๆ และในที่สุดเครื่องคั่วตัวใหม่ที่รอคอยก็เสร็จซะที

โรงแรมที่พี่ดมจัดหาให้เราพักเป็นโรงแรมใหม่ครับ สร้างมาได้สามปี นอนหลับสบาย เตียงสะอาด อาหารเช้าใช้ได้ พวกเราตื่นมาซัดอาหารเช้ากันนิดหน่อยพอรองท้อง แล้วพี่ดมก็มารับเราไปร้านอาหารเวียดนาม กินไข่กะทะ กาแฟโบราณ และขนมปังยัดไส้

เรานัดกันแปดโมงเช้าที่หัวลำโพงครับ พอดีนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้เป็นวันหยุด เลยเปลี่ยนมานัดกันที่โชว์รูมบีเอ็มตรงวงเวียน 22 ดีกว่า เพราะจอดรถได้สะดวก ครบองค์ประชุมแล้วก็ออกเดินทางไปโคราช ซึ่งเป็นที่หมายแรกก่อน ภาพที่เห็นคือรถตู้พาหนะคันเก่งของเรา ระหว่างจอดเติมน้ำมันที่ปั๊ม

วันนี้อุ่นเครื่องด้วยการพาไปเที่ยวร้านกาแฟแถวตลิ่งชันครับ ร้านนี้อยู่ในซอยทุ่งมังกร เวลาขับรถมาจากปิ่นเกล้า ผ่านหน้าเซ็นทรัลปิ่นเกล้าไป เลี้ยวซ้ายไปทางพุทธมณฑล สังเกตเสาต้นที่ประมาณ 80 กว่า ให้ออกมาทางขนานด้านซ้าย ขึ้นสะพานกลับรถ แล้วชิดซ้ายติดไฟแดงตรงทางลงสะพานกลับรถ เลี้ยวซ้ายเข้าถนนทุ่งมังกร เข้าไปประมาณสัก 300 เมตรเห็นจะได้ ร้านอยู่ด้านขวามือครับ

ขอแจ้งเพื่อนๆ ที่เคยมาสมัคร user ที่เว็บนี้ไว้ว่า ผมได้ activate ให้แล้วครับ ขอสารภาพตรงๆ ว่าลืมไปเช็คดูครับว่ามีใครมาสมัครไว้บ้าง เนื่องจากพักนี้ยุ่งๆ กับเรื่องร้านและเบลนด์ใหม่ ตอนนี้ค่อนข้างลงตัวแล้ว

ไหนๆ พูดถึงเรื่องร้านแล้ว เลยขออัพเดตร้านให้ดูด้วยแล้วกัน