อิสานทริป เดย์วัน
เรานัดกันแปดโมงเช้าที่หัวลำโพงครับ พอดีนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้เป็นวันหยุด เลยเปลี่ยนมานัดกันที่โชว์รูมบีเอ็มตรงวงเวียน 22 ดีกว่า เพราะจอดรถได้สะดวก ครบองค์ประชุมแล้วก็ออกเดินทางไปโคราช ซึ่งเป็นที่หมายแรกก่อน ภาพที่เห็นคือรถตู้พาหนะคันเก่งของเรา ระหว่างจอดเติมน้ำมันที่ปั๊ม
ค่าเช่ารถวันละพันแปด น้ำมันต่างหาก รถใหม่ สะอาด แอร์เย็น เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ครบครัน คนขับรถนิสัยดี ไม่วุ่นวายจุ้นจ้าน ไม่เรียกร้องเว่อร์ๆ
ใช้เวลาประมาณสามชั่วโมง ก็มาถึงโคราช หลังจากติดต่อกับพี่หมีใหญ่เพื่อสอบถามเส้นทาง เราก็มาถึงร้าน Teddy Coffee อยู่ตรงถนนหน้าอนุสาวรีย์ย่าโม ใกล้ๆ คลังพลาซ่าครับ จริงๆ พี่แกชื่อ "เขต" ครับ แต่เอาเหอะ เรียกพี่หมีตาม user name ในเว็บต่างๆ น่ะดีแล้ว จะได้รู้ว่าอยู่ร้าน Teddy
หลังจากอดอยากปากแห้งกันทั้งเช้า เราก็เลยซัดกาแฟกันซะยกใหญ่ ระหว่างนั้นก็พูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในการทำร้านกาแฟด้วย พี่หมีแกก็รับสอนชงกาแฟในโคราชอยู่แล้ว เราก็เลยได้เห็นทริคเล็กๆ น้อยๆ เพื่อให้ร้านกาแฟทำงานได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ภาพบนขวาคุณแซมกำลังโชว์ถุงเทคอเวย์สำหรับกาแฟแก้วเดียว ผมตั้งชื่อให้มันว่า t-bag เพราะรูปร่างก่อนใช้งานมันคล้ายๆ t-back
หลังจากอิ่มกาแฟกันแล้ว พี่หมีแกก็พาไปที่บ้านซึ่งมีอาหารเที่ยงมื้อใหญ่เตรียมไว้ต้อนรับ เผอิญว่าผมหิวไปหน่อย เลยลืมถ่ายรูปมาเรียกน้ำย่อยครับ พอกินเสร็จประมาณบ่ายโมงกว่าก็ออกเดินทางไปขอนแก่นด้วยรถตู้คันเดิม โดยมีพี่หมีร่วมเดินทางไปด้วย พอมาถึงขอนแก่น เราก็ตรงเข้าไปที่ร้าน Mister Lee's ของพี่ดมทันที หาไม่ยากครับ เพราะตั้งอยู่ริมถนนมิตรภาพ ฝั่งขากลับเข้าโคราช เยื้องๆ กับโรงพยาบาลใหญ่ ป้ายสีส้มเห็นชัดเจน ทุกคนบนรถบอกให้รีบไปกลับรถมาด่วน แต่ตรงนั้นกำลังทำถนน รถติด เลยรู้สึกว่าที่กลับรถมันไกลจัง
เหมือนทุกคนรู้หน้าที่ ต่างทยอยกันจับจองโต๊ะที่ยังว่างอยู่ และไปต่อแถวสั่งกาแฟดำจากเครื่อง Clover ที่ร้านมีกาแฟอยู่สี่ตัว ก็สั่งกันมาคนละถ้วย แล้วมาแบ่งกัน ผมเองไม่ได้สั่งครับ แต่จิ๊กกินของคนนู้นทีคนนี้ที (น้องคนที่ยืนเลือกไอติมอยู่น่ารักมาก) ในฐานะคนเพิ่งเปิดร้านไอติม ผมเลยไปสั่งแมคคาเดเมียใส่โคนมาลูกนึง อิอิ
ในภาพคือคุณพ่อคุณมดแดงไฟ กำลังคุยกับคุณแซม ว่าจะสั่งกาแฟอะไรดี
สั่งเสร็จแล้วก็มานั่งกันที่โต๊ะ ดื่มกันอย่างเอร็ดอร่อย ผู้ชายเสื้อขาวแถบแดงคือคุณมดแดงไฟไงครับ
เรียงจากซ้ายไปขวา คุณชัย พี่จูน พี่เอ๋ ทั้งสามคนนี้เป็นอราบิก้าไทยรุ่น 9 รุ่นเดียวกับพี่ดมครับ ไปให้กำลังใจ เยี่ยมเยียน และพูดคุยเกี่ยวกับร้านกาแฟ สักพักเพื่อนๆ ชาวขอนแก่นก็มาเจอกัน ได้แก่ พี่ดม คุณนก คุณสคิปเปอร์ แล้วเราก็นั่งคุยกันจนประมาณทุ่มนึงก็ออกไปกินอาหารเย็นที่ร้าน green leaf ที่พี่ดมแนะนำ ร้านนี้อยู่บนถนนที่จะเข้าไปสนามบิน ขับรถออกจากตัวเมืองไปก็พอสมควร เจ้าของร้านเป็นคนชอบทำอาหาร และสเต็คอร่อยมาก
รูปด้านหน้าร้านกรีนลีฟ ตกแต่งง่ายๆ แต่ดูดี บรรยากาศเงียบสงบ พี่ดมบอกว่ามาร้านนี้เพราะอยากให้เราทุกคนเห็นว่า คนทำของกินคุณภาพนั้นจะได้รับรางวัลคือการตอบรับที่ดีจากลูกค้า ไม่ได้อยู่ที่แบรนด์ ไม่ได้อยู่ที่ความเท่ห์ ไม่ได้อยู่ในโซนที่คนขอนแก่นจะไปกัน แต่คนที่มากินที่ร้านนี้เพราะตั้งใจมากิน ตอนแรกก็เป็นคนที่จะรอขึ้นเครื่องบินทั้งไทยและเทศ เมื่อมากินครั้งแรกก็ติดใจ แล้วก็พาครอบครัวมานั่งกินกัน แล้วก็เป็นที่รู้กันว่าของดีราคาถูกมีอยู่จริงที่นี่
ภาพนี้เป็นริบอายสเต็ค BBQ ระดับ medium ครับ อร่อยดี พร้อมจิบไวน์ PB ที่พี่หมีติดมาจากโคราชด้วยก็ลงตัวพอสมควรทีเดียวครับ แต่ผมว่าถ้าเป็น Cabernet Sauvignon จากชิลีหรือออสเตรเลียจะโดนมาก
เสร็จมื้อค่ำ เราก็แยกย้ายกันไป พี่จูนกับพี่เอ๋ก็กลับไปพักผ่อน ส่วนที่เหลือก็ไปนั่งอีกร้านนึง บรรยากาศดี อยู่ริมบึง ตกแต่งหลายล้าน เพลงเพราะ แต่กับข้าวไม่อร่อย เราเลยสั่งกับแกล้มมาสองจาน เบียร์สิงห์สองหลอด นั่งดื่มไปคุยไป เรื่องสัพเพเหระ เรื่องธุรกิจกาแฟ จนตีหนึ่งก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน กลุ่มที่มาจากต่างจังหวัดก็กลับไปที่โรงแรม ส่วนคนขอนแก่นก็กลับบ้านครับ
เดี๋ยวจะมาต่อพรุ่งนี้ครับ
เสียดายจริง ไม่ได้ไปต่อกับเบียร์ 2 หลอด
เผอิญผมได้ถ่ายรูปมื้อกลางวันที่โคราชด้วยมือถือเก็บไว้ไม่รู้จะอัพรูปได้หรือเปล่าแต่ขอบอกว่าไส้กรอกอีสานภูหลวงนั้นเด็ดจริงรวมทั้งไก่ย่างและขนมจีนสูตรพื้นบ้าน ส่วนไอ้ที่ผมถือถุงพลาสติกหูหิ้วใส่แก้วในรูปผมขอเรียกมันว่าถุง G-string แล้วกัน
อัพรูปไม่ได้อ่ะครับใครอยากดูรูปมื้อกลางวันที่โคราชก็ copy/paste link ตามข้างล่างนี้แล้วกัน
http://s215.photobucket.com/albums/cc261/cafecasta/?action=view¤t=koratlunch.jpg
ขอบคุณเวลา พามาทริปนี้
สุขีกาแฟดี มีหรรษา
รสเลิศทั้งอาหาร เห- (ยาไม่มี มีแต่ไวน์)
รอทริปหน้า ไปอีก ถ้า เวลามี
(โพสรูปไม่ได้แฮะ เอากลอนเชย ๆ ไปก่อนนะ)
ดีใจที่ทุกคน Happy @^^@
หวังว่าคงจะได้มีโอกาสต้อนรับคนอื่นๆอีก
สิ่งหนึ่งที่สัมผัสได้ในทริปนี้ คือ อิ่มตา อิ่มใจ อิ่มท้อง สุดท้ายอิ่มเอม
เสียดายจังไม่ได้ไปอะ