about: May 2008 Archives

หลังจากได้รับโทรศัพท์ประหลาดกวนใจ ตลอดจนอีเมล์จากต่างประเทศขอให้แก้ไขหน้า "ที่นี่มีดัลลาคอร์เต้ขาย" เพราะมีข้อความรำคาญใจให้บริษัทใหญ่ต้องพิโรธ ผมจึงใช้วันอาทิตย์ที่อารมณ์ดีเป็นพิเศษวันนี้เขียนใหม่เป็นภาษาอังกฤษ พร้อมเปิดอินเตอร์เน็ตฟังไฮด์ปาร์คต่อต้านการแก้ไขรัฐธรรมนูญไปด้วย ภาษาอาจไม่สละสลวย เป็น broken English บ้างเพราะไม่ใช่ภาษาแม่ เหตุที่เขียนไม่ใช่เพราะเกรงอิทธิพลใดๆ แต่เพราะได้รับปากกับทางเมืองนอกว่าจะเขียนให้ใหม่ไว้ตั้งนานแล้ว จะได้ทำมาค้าขายกันอย่างสบายใจกันต่อไป ส่วนอีกเหตุผลนึงที่เขียนก็เพราะเบื่อครับ เบื่ออาการมาเฟีย วางก้าม แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในเชิงธุรกิจ ผมมันแค่คนใส่รองเท้าแตะที่รักกาแฟคนหนึ่ง ถ้ามีอะไรมากวนใจ ทำให้กินกาแฟไม่อร่อย ก็อยากจะจัดการให้มันแล้วๆ กันไป

ถ้าไม่นับเรื่องเปิดร้านใหม่ที่ทำให้ชีวิตมีความสุขไปวันๆ ธุรกิจกาแฟของผมช่วงนี้ค่อนข้างน่ารำคาญ มีเรื่องปัญญาอ่อนจากการกระทำของคนงี่เง่าคอยกวนใจเป็นระยะ ดีที่ว่าความสุขของผมไม่ได้อยู่ที่ความร่ำรวยมหาศาล หรือที่ว่าธุรกิจต้องขยายอาณาเขตไปได้ทั่วภาคพื้นเอเชียอาคเนย์ ความสุขของผมอยู่ตรงที่เวลายืนอยู่หน้าเครื่องชงเอสเพรสโซ มองชอทที่ไหลออกมาเหนียวนิ่งเหมือนน้ำผึ้ง และยืนจิบกาแฟ timeless คุยกับบาริสต้าคู่ใจ

ความสุขที่ว่าเกิดขึ้นเพราะเราคั่วกาแฟดีๆ และเบลนด์กาแฟดีๆ และในที่สุดเครื่องคั่วตัวใหม่ที่รอคอยก็เสร็จซะที